شور پریشانی حسین ….

مدت زمان: 1 دقیقه 16 ثانیه 

فطرس ملک

در کتاب کامل الزیارات در ذیل عنوان علم ملائکه به کشته شدن حضرت اباعبدالله الحسین ( علیه السلام ) روایتی آمده است بدین شرح؛

حدثنی محمد بن جعفر القرشی الرزاز الکوفی قال: حدثنی خالی محمد بن الحسین بن أبی الخطاب قال: حدثنی موسى بن سعدان الحناط عن عبد اللّه بن القاسم الحضرمی عن إبراهیم بن شعیب المیثمی قال سمعت أبا عبد اللّه علیه السّلام یقول إن الحسین بن علی علیه السّلام لما ولد أمر اللّه عز و جل جبرئیل علیه السّلام أن یهبط فی ألف من الملائکة فیهنئ رسول اللّه صلّى اللّه علیه و اله من اللّه و من جبرئیل علیه السّلام قال: و کان مهبط جبرئیل علیه السّلام على جزیرة فی البحر فیها ملک یقال له فطرس کان من الحملة فبعث فی شیء فأبطأ فیه فکسر جناحه و ألقی فی تلک الجزیرة یعبد اللّه فیها ستمائة عام حتى ولد الحسین علیه السّلام فقال الملک لجبرئیل علیه السّلام أین ترید قال: إن اللّه تعالى أنعم على محمد صلّى اللّه علیه و اله بنعمة فبعثت أهنئه من اللّه و منی فقال یا جبرئیل إحملنی معک لعل محمدا صلّى اللّه علیه و اله یدعو اللّه لی قال: فحمله فلما دخل جبرئیل على النبی صلّى اللّه علیه و اله و هنأه من اللّه و هنأه منه و أخبره بحال فطرس فقال رسول اللّه صلّى اللّه علیه و اله یا جبرئیل أدخله فلما أدخله أخبر فطرس النبی صلّى اللّه علیه و اله بحاله فدعى له النبی صلّى اللّه علیه و اله و قال له: تمسح بهذا المولود و عد إلى مکانک.
قال: فتمسح فطرس بالحسین علیه السّلام و ارتفع و قال: یا رسول اللّه صلّى اللّه علیه و اله أما إن أمتک ستقتله و له علی مکافاة أن لا یزوره زائر إلا بلّغته عنه و لا یسلّم علیه مسلم إلا بلّغته سلامه و لا یصلّی علیه مصل إلا بلّغته علیه صلاته قال ثم ارتفع { کامل الزیارات:67}

محمّد بن جعفر قریشى رزّاز کوفى مى‌گوید:
از دائى‌ام محمّد بن الحسین بن ابى الخطّاب گفت:
موسى بن سعدان حنّاط از عبد اللّٰه بن قاسم حضرمى، از ابراهیم بن شعیب میثمى نقل کرد که گفت:
شنیدم امام صادق علیه السّلام فرمودند:
هنگامى که حسین بن على علیهما السّلام متولّد شدند حق تعالى به جبرئیل امر فرمود که در ضمن هزار فرشته دیگر به زمین فرود آید و از طرف خدا و خودش به رسول خدا صلّى اللّٰه علیه و آله و سلّم تهنیت بگوید.
حضرت فرمودند:
محل فرود آمدن جبرئیل جزیره‌اى بود در میان دریائى و در آن جزیره فرشته‌اى مى‌زیست بنام فطرس که از جمله عرش محسوب مى‌شد و حق تعالى او را بر انجام کارى مبعوث نمود و چون وى در بجا آوردن آن سستى نمود بالش شکسته شد و او در آن جزیره افتاد و مدت ششصد سال خداوند را عبادت مى‌کرد تا حضرت حسین بن على علیهما السّلام متولد شدند به هر صورت فطرس به

جبرئیل عرضه داشت:
اراده کجا دارى؟ جبرئیل فرمود: خداوند متعال بر حضرت محمّد صلّى اللّٰه علیه و آله و سلّم نعمتى عنایت فرموده و من را براى گفتن تهنیت از جانب خودش و خودم به نزد آن جناب فرستاده اکنون محضر مبارک آن حضرت مى‌روم.
فطرس عرضه داشت: اى جبرئیل من را با خودت ببر شاید حضرت رسول خدا صلّى اللّٰه علیه و آله و سلّم براى من دعاء فرماید.
حضرت فرمودند:
جبرئیل فطرس را با خود برد و هنگامى که به مکان رسول خدا صلّى اللّٰه علیه و آله و سلّم رسید فطرس را بیرون گذارد و خودش محضر مبارک آن جناب مشرّف گردید و از ناحیه خدا و خود به حضرتش تهنیت گفت و سپس حال فطرس را گزارش داد.
حضرت رسول خدا صلّى اللّٰه علیه و آله و سلّم فرمودند:
اى جبرئیل او را داخل کن.
جبرئیل او را داخل نمود و وى حال خود را براى آن جناب بازگو نمود.
پیامبر اکرم صلّى اللّٰه علیه و آله و سلّم برایش دعاء نموده و فرمودند:
بال شکسته خودت را به این مولود بکش و به جاى خودت برگردد.
حضرت فرمودند:
فطرس بال شکسته‌اش را به حضرت امام حسین علیه السّلام کشید و سالم شد و به هوا پرواز کرد و گفت: اى رسول خدا صلّى اللّٰه علیه و آله و سلّم: این حتمى است که امّت شما عنقریب این مولود را خواهند کشت و در مقابل حقّى که این مولود بر من دارد ملتزم هستم هر زائرى که او را زیارت کند، زیارتش را به آن حضرت رسانده و هر سلام‌کننده‌اى که به حضرتش سلام کند، سلامش را به محضرش ابلاغ نموده و هر کسى که به جنابش تهنیت گوید آن را به حضورش عرضه نمایم این بگفت و به آسمان پرواز کرد.

پ.ن:

آنچه دربارۀ نافرمانى ملکى به نام «فطرس» نقل شده است، مانند سستى در امتثال فرمان الهى (ر. ک: محمد باقر مجلسى، بحارالانوار، ج ۴٣، ص ٢۴٣-٢۵٠) یا عدم پذیرش ولایت على علیه السّلام (ر. ک: صفار قمى، بصائر الدرجات، ص ۶٨) با آیات و روایات متعدد مربوط به عصمت فرشتگان در تعارض است؛ به‌ویژه اینکه در باب خطاى فرشتگان از امام حسن عسکرى علیه السّلام سؤال شد، و حضرت فرمود: معاذ اللّه. . . إن شأن الملائکة لعظیم (محمد باقر مجلسى، بحارالانوار، ج ۵۶، ص ٣٢٢) . نیز گفته شده است، دو فرشتۀ «هاروت» و «ماروت» براى آزمایش به زمین آمده بودند و مرتکب گناه شدند (ر. ک: محمد بن حسن طوسى، التبیان فى تفسیر القرآن، ج ١، ص ٣٧۵؛ محمد بن حسن حر عاملى، وسائل الشیعة، ج ٢۴، ص ١١٠) . این نسبت نیز درست نیست. آیات و روایات دلالت دارند که آن دو فرشته با هدف تعلیم سحر به مردم براى ابطال سحر ساحران مأمور شده و معصوم بودند (ر. ک: بقره،١٠٢؛ ابو على فضل بن حسن طبرسى، الاحتجاج، ج ٢، ص ۴۵٨؛ محمد بن على شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا، ج ١، ص ٢٧١) . البته کسانى جریان فطرس ملک را به نحوى توجیه کرده‌اند که با عصمت منافات ندارد. در این‌باره، ر. ک: محمد احسانى‌فر، «پژوهشى در روایات و فطرس ملک» ، مجلۀ علوم حدیث، شمارۀ ٣۴، زمستان ١٣٨٣، ص ۶٨-٨٠. (+)

حاشیه:
السلام علیک یا اباعبدالله