دنیا و سیخ جگر

روزی سر زده بر محضر شیخ وارد شدیم

وی را بر سر منقل یافتیم

جگر گوسفندی را بر سیخی در حین سرخ شدن دیدیم

از شیخ مسئلت کردیم پندی از برای خویشتن!

به تامل به سیخ و جیگر و آتش فراخوانده شدیم

عرض کردم، شیخ سرخ شدن جیگر به چه ماند؟

فرمود به دنیا

گفتم از چه روی؟

فرمود: جگر به ما ماند و سیخ این هوس ِ سیرناشدنی آدمی ست که ما را به سیخ می کشد و دنیا و ابتلائاتش ما را سرخ می کند

سپس تاملی کرد و قطعه ای بر دهان گذاشت

و فرمود

صد البته که آن را خوش مزه می یابی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *