درباره «آشتی ملی» | همدلی و هم زبانی

درباره «آشتی ملی» | همدلی و هم زبانی

«سیدسبحان بطحایی»، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز در یادداشتی درباره ی پیشنهاد «آشتی ملی» نوشت:

«همدلی و هم زبانی» شاید می بایست یکی از مهمترین استراتژی های جمهوری اسلامی در سالهای منتهی به اتمام دهه سوم انقلاب باشد.

انقلابی که به قدر کافی فراز و نشیب های سیاسی و اجتماعی خود را در عرصه ی بین المللی و داخلی پشت سر گذاشته و به هزینه های مختلفی چون از دست دادن نیروهای ارزشمند خویش را متحمل شده است.

اما امروز که دولتی زمامداری امور را به دست گرفته که کمترین تنش را با طیف های مختلف سیاسی دارد و از نمایندگانی از احزاب مختلف، از موتلفه اسلامی و کارگزاران دولت نهم و دهم گرفته تا جبهه مشارکت اسلامی را در خود جای داده است و تاییدات رهبری معظم را نیز در کنار خویش حس می کند فرصت بسیار منتغمی است برای آشتی ملی.

راهپیمایی دیروز، در مقایسه با سال گذشته بسیار باشکوه تر به نظر می رسید که این مهم، محصول اراده ی جناح های مختلف سیاسی برای رسیدن به یک نقطه ی قابل مذاکره و گفت و گو است.

بسیار مایه ی خرسندی است اگر این وفاق منجر به آشتی ملی شود تا پایان سال نود و پنج شاهد حضور تمامی شخصیت های مختلف با سلایق متفاوت در حسینیه ی امام خمینی باشیم.

نباید فراموش کرد که دشمن از اتحاد مردم و نخبگان و در کنار هم قرارگرفتن جریانات اجتماعی و سیاسی بسیار بیشتر از موشک بالستیک می ترسد زیرا که نتیجه ی همدلی و هم زبانی بی سابقه ای را که ابتدای انقلاب و دهه ی شصت شکل گرفت را دیده است.

در دولت آیت الله خامنه ای و کابینه ی زمان جنگ، اگر چه اختلاف نظرهای بسیاری وجود داشت اما همه در زیر چتر امام راحل خدمت می کردند و کمتر کسی حاضر بود به حذف رقیب خویش تن دهد زیرا که ارزش نیروی انقلابی و مخلص درک و فهم می شد.

امیرالمومنین در توصیه ای می فرمایند:
“و علیکم بالتواصل و التباذل و ایاکم و التدابر و التقاطع”، و بر شما باد به ارتباط و بذل و بخشش و دوری گزیدن از جدائی و پشت کردن به یکدیگر.

همچنین امام باقر در روایتی که در کافی نقل شده است بر اهمیت همدلی و همزبانی تاکید می کنند؛
“یا معشر المؤمنین تألفوا و تعاطفوا”، هان ای گروه مؤمنان، مأنوس و متحد باشید و به هم مهربانی کنید.

امیدوار هستم تا به قدوم مبارک مردمی که دیروز در کنار هم سالروز پیروزی انقلاب اسلامی را جشن گرفتند، سال نود و پنج، سال پایان یافتن اختلافات سیاسی و اجتماعی و سکوی جهش بیش از پیش کشور در سال ۱۳۹۶ باشد.

خط زرد = خط قرمز | انتظار از سیدحسن خمینی

خط زرد = خط قرمز | انتظار از سیدحسن خمینی

سیدسبحان بطحایی، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز در یادداشتی با نقدی ضمنی به رفتاری پیرامون سیدحسن خمینی نوشت:

۱ – وقتی اخبار مربوط به مراسم چهلمین روز درگذشت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی(ره) در حسینیه جماران در انصاف کار شد، موقع مرور خبر، تصویر آن توجه ام را جلب کرد. در تصویری که کانال انصاف از سایت جماران زده بود، بین آیت الله هاشمی رفسنجانی، دکتر جهانگیری، آیت الله سید حسن خمینی و مردم، همان هایی که برای بزرگداشت و تعظیم آیت الله موسوی اردبیلی، این یار گرانسنگ امام راحل در حسینیه حضرتش گرد هم آمده بودند، خط زردی کشیده شده بود.

نمیدانم که برای اولین بار است که چنین چیزی می بینم یا سابقا دقت نکرده ام اما این را خوب می دانم که این خط زرد، در حسینیه ای که سالها زیارتگاه مردم ِ شیفته ی منش پیامبرانه ی امام راحل بوده است، اضافی است. این اضافی بودن را نه فقط از سر رنگ، بلکه از نحوه ی نشستن و تقابل مردم با دیگر مردم! و شاید روی صندلی نشستن آنان بتوان درک کرد.

پر واضح و مبرهن است که در مکتب امام راحل، آن برداشت عمیق و دقیق از معارف اسلامی، خطوط قرمزی وجود دارد. از جمله ی آن خطوط قرمز، علاوه ی بر پرهیز از اشرافی گری و ساخت طبقه ی اجتماعی تافته ی جدابافته است، می توان به گفتمانی که مردم را ارباب و عائله ی خویش می داند اشاره کرد.

یکی از خط قرمز های مکتب امام، عدم وجود خط زرد بین مردم و مسوولین است. به راحتی می توان پیش بینی کرد زمانی که بین مردم و خادمان آنها خط زرد کشیده شود، مسوولین از مردم جدا می شوند و این جدایی، سر منشا همه ی گرفتاری ها و مشکلات است.

۲ – اگر نگارنده هیچ گاه خطوط سیاسی مشترکی با جریانی که هشت سال حاکمیت کشور را به دست گرفت و مشکلات زیادی را به وجود آورد، نداشته و ندارد اما به اذعان همه ی کارشناسان و جامعه شناسان، یکی از نقاط موفقیت آقای احمدی نژاد ارتباط نزدیک و به دور از آلایش و حفاظت های وحشتناک و البته خط های زرد بین او و مردم است. شاید هنوز برخی حرکات و رفتارهای او در اذهان و تصاویرش در رسانه ها موجود باشد. زمانی که او به دور از تشریفات ریاست جمهوری میله های حفاظتی در حرم امام راحل را در می نوردید و خود را در آغوش مردم می انداخت. تصاویر رفتار های او در راه پیمایی ها و هر جایی که «مردم» حضور داشتند، هنوز در محیط اینترنت موجود است.

اگرچه برخی محمود احمدی نژاد را پوپولیست می دانستند اما آنچه در ذهن مبادرت می کند، انطباق برخی رفتارهای او با منش و مسلک امام راحل است.

۳ – آیت الله سید حسن خمینی اگرچه از لحاظ علمی پا در رهی گذاشته است که پدربزرگش آن را پیموده و از لحاظ موقعیت اجتماعی، مقبولیت دارد، لکن تاثر وی از نگاه آیت الله هاشمی به مردم و همان حفاظت وحشتناک اش در مجامع عمومی غیرقابل انکار است.

انتظار جریان خط امام از آیت الله سیدحسن خمینی در دیدارهای محدود با اصحاب رسانه و فوتبالیست ها، بلکه ی ارتباط مستقیم با بدنه و توده ی مردم است. نباید فراموش کرد که اگرچه نقش نخبگان در جامعه غیرقابل انکار است، لکن سرنوشت نهایی کشور و انقلاب به دست مستضعفین و توده های مردمی است.

از اخبار غیررسمی شنیده ام که سطح حفاظت ایشان در سطح رئیس قوه است که از همین جا آرزو می کنم این خبر دروغ باشد لکن فراموش نکنیم کشیدن خطوط زرد در  کنار لایه های حفاظتی سخت، اگرچه ظاهرا ضامن جان ایشان است اما، روز به روز به کاهش ارتباط مستقیم با مردم منجر خواهد شد و صد البته که بزرگان بین حفظ جان و رعایت خطوط قرمز مکتب امام و غرق شدن در آحاد ملت، مخیرند…

انتهای پیام

آمد نیوز، افشاگر یا بی آبرو؟

آمد نیوز، افشاگر یا بی آبرو؟

منتشر شده در 25 آبان ماه 95 (+)

«سیدسبحان بطحایی»، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز در یادداشتی نوشت:

۱ – پرواضح است که افراد معتقد به مکتب انقلابی شیعه و نمونه ای چون گفتمان امام خمینی، در طول حیات خود، چه در زمان قدرت و چه در غیر آن، هدفی جز مبارزه ی با فساد نداشته و ندارند. مبارزه ی با فساد اقتصادی و رانت خواری، گسترش عدالت و بازستاندن حق مظلومین از مستکبرین و زورگویان، از آرمان ها و اهداف یک مکتب انقلابی است.

البته در این راه، برای مبارزه با ظلم «افشاگری» و روشن ساختن خط استکبار و خط ظالمان، راهی مبیّن و مهم است. به عنوان نمونه، قبل از انقلاب نیروهای خط امامی به روش های گوناگون، از منابر گرفته تا نشریات مختلف، به معرفی چهره ی پلید و منحوس پهلوی پرداخته و فساد های مسلّم دربار و حکومت طاغوت را برملا می کردند.

این مهم، یعنی مبارزه ی با شکل گیری هرگونه فسادی در ساختار جمهوری اسلامی نیز، نیازمند مبارزه کردن و افشاگری فسادهای مختلف و جلوگیری از بروز ظلم است، همان مساله ای که رهبر کبیر انقلاب بارها در سخنرانی های خود بدان اشاره فرموده اند.

۲ – آبرو، اجتناب از تهمت زدن و البته نسبت دروغ به افراد، از خطوط قرمز این افشاگری ها هستند. در کنار روایاتی که در برخی از آنان، آبروی مومن را بالاتر از آبروی کعبه می داند، مساله ی تهمت و دروغ، از خطوط اساسی اسلام است. چطور می شود مبارزه ی با فساد را توام با دروغ و تهمت کرد؟ این همان منطقی است که هدف وسیله را توجیح می کند و برای مبارزه ی با فساد، به خود مجوز هرگونه نشر اکاذیب و بردن آبروی انسان ها و خانواده های آنان را می دهد. این منطق یکبار خانواده ی آقای هاشمی رفسنجانی را هدف می گیرد و بار دیگر مسوولین دولت روحانی را، یکبار عرض و آبروی مسلمانی چون سعید طوسی را [علاوه بر پرونده قضایی] می ریزد و یکبار به علی جنتی حمله می کند!

۳ – رسانه های اجتماعی برخط، فرصت بی نظیری است برای هرکسی که محتوایی دارد! بلندگوهای رایگانی که حساب و کتاب هم ندارند و البته برای گوینده اش در روز حساب، پرونده ای تشکیل می دهند. این بستر هم در خدمت علم و اخلاق و هنر قرار می گیرد هم در خدمت انسان های فاسدالعقیده ای که آبروی انسان ها را دستمایه ی اهداف خود قرار می دهند. هر روز فردی را قربانی ترور شخصیتی می کنند تا با ایجاد رانت های قدرت، کسب ثروت کنند.

کانال تلگرامی «آمد نیوز» نیز از این دست رسانه هاست که هر روز بی محابا آبروی انسان ها را قربانی اهداف خود می کند. بی اخلاقی و فساد عقیده و رفتاری گردانندگان آن در بیان مطالب و قلم های لجام گسیخته ی آنان که عزت و شرف مردم و مسوولین را به نام افشاگری هدف می رود که بر همگان مشخص شده است.

گمانه زنی ها در مورد گردانندگان این کانال غیرانسانی که چون درندگان وحشی به نام مردم! پاچه ی افراد مختلف را می گیرد و ادعای «آگاهی، مبارزه، دموکراسی» را نیز دارد، زیاد است؛ از فلان آقازاده گرفته تا مدعی دروغین وجود نوار چند میلیونی که روزی فامیل یکی از مسوولین نیز بوده است.

به هر حال بی اخلاقی امروزه گریبان گیر رسانه های ما شده است. روزی نیست که اخبار دروغ و نامطمئن بر تیتر رسانه ای فریاد نکشد و چند روز بعد داد مظلومی یا تکذیبیه ی ارگانی منتشر نشود. به امید اینکه قلب رسانه های کشور ما، از تاریکی دروغ و تهمت پاک شوند… ان شا الله.